Ponte Vecchio

PonteVecchio

Deze brug werd in 2001 gemaakt met de handjes van een puber die dromen had over reizen en romantiek. Vrij ambitieus en vooral ook serieus. Me voorbereidend op tijden dat ik eventueel onder bruggen zou moeten bivakkeren, sliep ik ’s avonds wel eens op mijn balkon om vervolgens  wakker gekust te worden door de zon. De kleine romantiek van iedere dag. 

Het was winter in Dronten, dus tijd voor wat romantiek vond onze CKV-juf. Ze gaf ons de opdracht iets te maken dat met dit historische tijdperk van doen had. Als puber wist ik daar nog niet zo veel van. Van Assepoester tot hollywoodfilms en slechte Nederlandse soaps. Jongens. Ik kende ze meer van de straat, gasjes met wie je kon knikkeren en voetballen. Soms was ik ook wel echt in ze geïnteresseerd. Alleen dat wisten ze niet. Ik heb er nooit mijn imago van het ‘toffe’ buurmeisje voor durven inruilen.

Op vakantie had ik dan eindelijk de kans om jongens ‘out of my league’ te ontmoeten, maar dan zat ik met m’n ouders en zus weer ergens in de middle of nowhere op een berg waar bejaarden na de wintersport komen wandelen. Chambre d’hautes deden ze ook aan, en dan iedere dag door de wijnvelden ploegen. Ik kwam gek genoeg nooit het zoontje vd wijnboer tegen die mijn leeftijd had.

Avontuurlijk waren de vakanties wel zeker. Zo kwamen we eens op de Ponte Vecchio in Florence terecht. M’n vader had het perfect getimed. Net op tijd stonden we daar bij zonsondergang en natuurlijk niet alleen. Ik weet nog dat ik weinig heb gezien van het natuurverschijnsel maar met grote fascinatie naar de stelletjes keek die tegen elkaar aan stonden te schuren. Hollywood + tongzoenen in een historische setting  werd mijn nieuwe beeld van romantiek. Ik zal hoe dan ook terugkomen om hier ooit met mijn prins op het witte paard te tongzoenen besloot ik.

Het grappige is dat ik vier jaar later plotseling weer op die brug was. Voor het eerst in mijn leven maakte ik een grote reis samen met mijn beste studievriend. Jeroen is nog steeds mijn BMFF (best male friend forever). Nooit hebben we een vinger naar elkaar uitgestoken. Zelfs geen kusje op de mond. Zo ook niet op de magische Ponte Vecchio. Ik geloof dat we zelfs daar ter plekke besloten naar het zuiden te gaan om langs de kust te gaan kajakken. Romantiek kreeg weer een nieuwe betekenis.

In drie weken zagen we de meest adembenemende plekken van Italië. We bouwden ons tentje op en af, aten watermeloen uit het handje, hingen onze natte kleren in de pijnboom en verraste elkaar met zelfgemaakte caprese broodjes.

Af en toe komt het weer voor dat ik in mijn oude bedje lig met uitzicht op die zelfgeknutselde romantiek. Plannen werken altijd anders uit dan je denkt, maar bruggen bouwen blijft het mooiste knutselwerkje dat er bestaat.

Advertenties

2 thoughts on “Ponte Vecchio

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s